XXXV.

Poetae tenero, meo sodali Velim Caecilio, papyre, dicas, Veronam veniat, Novi relinquens Comi moenia Lariumque litus: Nam quasdam volo cogitationes 5 Amici accipiat sui meique. Quare, si sapiet, viam vorabit, Quamvis candida milies puella Euntem revocet manusque collo Ambas iniciens roget morari, 10 Quae nunc, si mihi vera nuntiantur, Illum deperit inpotente amore: Nam quo tempore legit incohatam Dindymi dominam, ex eo misellae Ignes interiorem edunt medullam. 15 Ignosco tibi, Sapphica puella Musa doctior: est enim venuste Magna Caecilio incohata mater.