IV.
_Aeternae lucis conditor_, _Agnis beatae virginis_, _Apostolorum supparem_, _A solis ortus cardine Et usque_, _Aurora lucis rutilat_, _Bis ternas horas explicans_, _Certum tenentes ordinem_, _Christe coelorum conditor_, _Christe cunctorum dominator alme_, _Christe qui lux es et dies_, _Christe rex coeli domine_, _Christe redemptor gentium_, _Cibis resumptis congruis_, _Coeli Deus sanctissime_, _Convexa solis orbita_, _Dei fide, qua vivimus_, _Deus aeterni luminis_, _Deus qui certis legibus_, _Deus qui claro lumine_, _Deus qui coeli lumen es_, _Dicamus laudes Domino_, _Diei luce reddita_, _Fulgentis auctor aetheris_, _Gesta sanctorum martyrum_, _Grates tibi Jesu novas_, _Hymnum dicamus Domino_, _Immense coeli conditor_, _Jam cursus horae sextae_, _Jam lucis splendor rutilat_, _Jam sexta sensim volvitur_, _Jam surgit hora tertia, Et nos_, _Jam ter quaternis trahitur_, _Jesu corona celsior_, _Jesu corona virginum_, _Jesu nostra redemptio_, _Magnae Deus potentiae_, _Magni palmam certaminis_, _Mediae noctis tempus est_, _Meridie orandum est_, _Miraculum laudabile_, _Mysteriorum signifer_, _Mysterium ecclesiae_, _Nox atra rerum contegit_, _Optatus votis omnium_, _Perfectum trinum numerum_, _Plasmator hominis Deus_, _Post matutinas laudes_, _Rerum creator optime_, _Sacratum hoc templum Dei_, _Saevus bella serit barbarus horrens_, _Stephano primo martyri_, _Telluris ingens conditor_, _Te lucis ante termium_, _Tempus noctis surgentibus_, _Ter hora trina volvitur_, _Ternis ter horis numerus_, _Tristes nunc populi, Christe redemptor_, _Tu Trinitatis unitas_, _Verbum supernum prodiens, a Patre_, _Victor, Nabor, Felix pii_, _Vox clara ecce intonat_.
While these are often known to be mere paraphrases of Ambrose’s own homilies, or imitations of his hymns, they are as frequently found to possess his spirit and almost the very forms of his verse. Thus Daniel says of the _Ter hora trina_ that it is “not unworthy of Ambrose himself.” We also find many cases where the Roman Breviary has altered the first line as well as changed the arrangement of the stanzas.
The last class are those hymns, formerly called Ambrosian, but now known to be the work of other hands. They are given with their authors’ names appended.