D.

Ex quo Deucalion, nimbis tollentibus aequor, 81 Navigio montem ascendit sortesque poposcit, Paulatimque anima caluerunt mollia saxa, 83 Quidquid agunt homines, votum, timor, ira, voluptas, 85 Gaudia, discursus, nostri farrago libelli est. 86

JUVENAL, _Sat._ i. 81-86.

[Transcriber's Note: The omitted line (84) is _Et maribus nudas ostendit Pyrrha puellas_]

THE ROMAN SATIRISTS. (2)

_Virtue defined._

A.

Virtus, Albine, est pretium persolvere verum Quis in versamur, quis vivimus rebus potesse: Virtus est homini scire id quo quaeque habeat res. Virtus scire homini rectum, utile, quid sit honestum; Quae bona, quae mala item, quid inutile, turpe, inhonestum; 5 Virtus quaerendae finem rei scire modumque: Virtus divitiis pretium persolvere posse: Virtus, id dare, quod re ipsa debetur, honori; Hostem esse atque inimicum hominum morumque malorum, Contra defensorem hominum morumque bonorum; 10 Hos magni facere, his bene velle, his vivere amicum; Commoda praeterea patriai prima putare, Deinde parentum, tertia iam postremaque nostra.

LUCILIUS, _Sat. Frag._

'_The names of men so poor Who could do mighty deeds._'

B.

Cum tremerent autem Fabios durumque Catonem 90 Et Scauros et Fabricium rigidique severos Censoris mores etiam collega timeret, Nemo inter curas et seria duxit habendum Qualis in Oceani fluctu testudo nataret Clarum Troiugenis factura et nobile fulcrum, 95 Sed nudo latere et parvis frons aerea lectis Vile coronati caput ostendebat aselli, Ad quod lascivi ludebant ruris alumni. Tales ergo cibi qualis domus atque supellex.

JUVENAL, _Sat._ xi. 90-99.

_Persius in Praise of his Tutor, Cornutus._