Part 22

FORTE iacebat Amor uictus puer alite somno myrti inter frutices pallentis roris in herba. hunc procul emissae tenebrosa Ditis ab aula circueunt animae, saeua face quas cruciarat. 'ecce meus uenator', ait 'hunc' Phaedra 'ligemus!' crudelis 'crinem' clamabat Scylla 'metamus!' Colchis et orba Procne 'numerosa caede necemus!' Didon et Canace 'saeuo gladio perimamus!' Myrrha 'meis ramis', Euhadneque 'igne crememus!' 'hunc' Arethusa inquit Byblisque 'in fonte necemus!' ast Amor euigilans dixit 'mea pinna, uolemus'.

PSEVDO-AVSONIVS

350-400(?) A.D.

_348. 'Gather ye Rosebuds'_

VER erat et blando mordentia frigora sensu spirabat croceo mane reuecta dies: strictior Eoos praecesserat aura iugalis aestiferum suadens anticipare diem. errabam riguis per quadrua compita in hortis maturo cupiens me uegetare die. uidi concretas per gramina flexa pruinas pendere aut holerum stare cacuminibus. uidi Paestano gaudere rosaria cultu exoriente nouo roscida Lucifero. rara pruinosis canebat gemma frutetis ad primi radios interitura die. ambigeres raperetne rosis Aurora ruborem an daret et flores tingeret orta dies. ros unus, color unus et unum mane duorum: sideris et floris nam domina una Venus. forsan et unus odor: sed celsior ille per auras difflatur, spirat proximus iste magis. communis Paphie dea sideris et dea floris praecipit unius muricis esse habitum. momentum intererat, quo se nascentia florum germina conparibus diuiderent spatiis. haec uiret angusto foliorum tecta galero, hanc tenui folio purpura rubra notat, haec aperit primi fastigia celsa obelisci mucronem absoluens purpurei capitis. uertice collectos illa exsinuabat amictus iam meditans foliis se numerare suis: nec mora: ridentis calathi patefecit honorem prodens inclusi semina densa croci. ac modo quae toto rutilauerat igne comarum pallida conlapsis deseritur foliis. mirabar celerem fugitiua aetate rapinam et dum nascuntur consenuisse rosas: ecce et defluxit rutili coma punica floris, dum loquor, et tellus tecta rubore micat. tot species tantosque ortus uariosque nouatus una dies aperit, conficit una dies. conquerimur, Natura, breuis quod gratia talis: ostentata oculis ilico dona rapis. quam longa una dies, aetas tam longa rosarum, quas pubescentis iuncta senecta premit. quam modo nascentem rutilus conspexit Eous, hanc rediens sero uespere uidit anum. sed bene, quod paucis licet interitura diebus succedens aeuum prorogat ipsa suum. collige, uirgo, rosas, dum flos nouus et noua pubes, et memor esto aeuum sic properare tuum.

_349. For a Statue of Dido_

ILLA ego sum Dido, uultu quem conspicis, hospes, assimilata modis pulcraque mirificis. talis eram, sed non Maro quam mihi finxit erat mens uita nec incestis laesa cupidinibus. namque nec Aeneas uidit me Troïus umquam nec Libyam aduenit classibus Iliacis, sed furias fugiens atque arma procacis Hiarbae seruaui, fateor, morte pudicitiam, pectore transfixo, castus quod perculit ensis, non furor aut laeso crudus amore dolor. sic cecidisse iuuat: uixi sine uulnere famae, ulta uirum positis moenibus oppetii. inuida, cur in me stimulasti, Musa, Maronem, fingeret ut nostrae damna pudicitiae? uos magis historicis, lectores, credite de me quam qui furta deum concubitusque canunt falsidici uates, temerant qui carmine uerum humanisque deos assimilant uitiis.

_350. A Pretty Boy_

DVM dubitat natura marem faceretne puellam, factus es, o pulcher, paene puella, puer.

_351. Galla_

VADO, sed sine me, quia te sine, nec nisi tecum totus ero, pars cum sim altera, Galla, tui. uado tamen, sed dimidius, uado minor ipso dimidio nec me iam locus unus habet: nam tecum fere totus ero, quocumque recedam pars ueniet mecum quantulacumque mei. separor unus ego, sed partem sumo minorem ipse mei, tecum pars mea maior abit. si redeam, tibi totus ero: pars nulla uacabit, quae mox non redeat in tua iura. uale.

AVIENVS

fl. 380 A.D.

_352. Prologue to the Aratea_

CARMINIS incentor mihi Iuppiter! auspice terras linquo Ioue et celsam reserat dux Iuppiter aethram. imus in astra Iouis monitu, Iouis omine caelum et Iouis imperio mortalibus aethera pando. Hic statio, hic sedes primi patris. iste paterni principium motus, uis fulminis iste corusci, uita elementorum, mundi calor, aetheris ignis astrorumque uigor, perpes substantia lucis et numerus celsi modulaminis. hic tener aer materiaeque grauis concretio, sucus ab alto corporibus caelo, cunctarum alimonia rerum, flos et flamma animae. qui discurrente meatu mentis primigenae penetralia dura resoluens impleuit largo uenas operatus amore, ordinis ut proprii foedus daret. iste calorem, quo digesta capax solidaret semina mundus, inseruit. rite hunc primum, medium adque secundum uox secreta canit sibi, nam permixtus utrimque et fultus sese geminum latus unus et idem est, auctor agendorum propriique patrator amoris et mundi uere factus pater. hic chaos altum lumine perrupit, tenebrarum hic uincula primus soluit et ipse parens rerum fluitantia fixit. hic dispersa locis statuit primordia iustis, hic digestorum speciem dedit, iste colorem inposuit rebus sexuque inmixtus utroque adque aeui pariter gemini, simul omnia lustrans, sufficit alterno res semine. rerum opifex hic, hic altor rerum, rex mundi, celsa potestas aetheris adque Erebi, pigra inclinatio nodi, insociabilium discretio iusta deorum. cuius et extremum tellus opus, ignea cuius lumina sunt late sol et soror: ille diei tendat ut infusi rutilum iubar, altera noctis ut face flammanti tenebrosos rumpat amictus, ne desit genitis pater ullo in tempore rebus. istius ille anni pulcer chorus, alta ut hebescat terra gelu, uer ut blandis adrideat auris, puluerulenta siti tellurem ut torreat aestas et grauis autumni redeat fetura parentis. hoc duce per tumidi ferimur freta gurgitis, isto praeceptore solum grauibus uersamus aratris. iste modum statuit signis, hic rebus honorem infundit, tenebris hic interlabitur aethrae, uiscera et aetherios animans genitabilis artus. denique ne longum marcentia corda iacerent mundanique ortus mens inmemor omnia sensim uilia conciperet neque se subduceret umquam fontis in aeterni primordia, quo uelut amnis, quem festina citis urget natura fluentis, lapsu continuo ruiturae in corpora nostra prorumpunt animae seriemque per aethera nectunt: hic primum Cnidii radium senis intulit astris mortalemque loqui docuit conuexa deorum, cur Hyperionios nepa circumflecteret ignis, autumni reditu cur sub gelido Capricorno bruma pruinosi iuga tristia solueret anni, cur spatium lucis, madidae cur tempora noctis Libra celerque Aries demenso pondere Olympi aequarent, qua parte polus sublimior alto cardine caeruleas Thetidis non tangeret undas, quis polus umbrifero lateat decliuis in axe et uaga palanti cur signa errore ferantur. quae rursum ingenio numerisque Solensibus idem Iuppiter efferri melius dedit, incola Tauri musa ut Cecropios raperetur et Aonas agros. Me quoque nunc similis stimulat furor edere uersu tempora, cum duris uersare ligonibus arua conueniat, cum ueliuolo dare carbasa ponto et cum uiticomo crinem tondere Lyaeo. o mihi nota adyti iam numina Parnasei! o per multa operum mea semper cura Camenae! iam placet in superum uisus sustollere caelum adque oculis reserare uiam per sidera. maior, maior agit mentem solito deus, ampla patescit Cirra mihi et totis se Helicon inspirat ab antris.

ANONYMOUS

384 A.D.

_353. Epitaph of M. Vettius Agorius Praetextatus and Paulina his Wife_

SPLENDOR parentum nil mihi maius dedit, quam quod marito digna iam tum uisa sum. sed lumen omne uel decus nomen uiri, Agori, superbo qui creatus germine patriam, senatum coniugemque inluminas probitate mentis, moribus, studiis simul, uirtutis apicem quis supremum nanctus es. tu namque quidquid lingua utraque est proditum cura soforum, porta quis caeli patet, uel quae periti condidere carmina uel quae solutis uocibus sunt edita, meliora reddis quam legendo sumpseras. sed ista parua: tu pius mystes sacris teletis reperta mentis arcano premis diuumque numen multiplex doctus colis, sociam benigne coniugem nectens sacris hominum deumque consciam ac fidam tibi. quid nunc honores aut potestates loquar hominumque uotis adpetita gaudia? quae tu caduca ac parua semper autumans diuum sacerdos infulis celsus clues. tu me, marite, disciplinarum bono puram ac pudicam sorte mortis eximens in templa ducis ac famulam diuis dicas. te teste cunctis imbuor mysteriis, tu Dindymenes Atteosque antistitem teletis honoras taureis consors pius. Hecates ministram trina secreta edoces Cererisque Graiae tu sacris dignam paras. te propter omnes me beatam, me piam celebrant, quod ipse me bonam disseminas, totum per orbem ignota noscor omnibus. nam te marito cur placere non queam? exempla de me Romulae matres petunt subolemque pulcram, si tuae similis, putant. optant probantque nunc uiri nunc feminae quae tu magister indidisti insignia. his nunc ademptis maesta coniunx maceror, felix, maritum si superstitem mihi diui dedissent, sed tamen felix, tua quia sum fuique postque mortem mox ero.

'Paulina nostri pectoris consortio, fomes pudoris, castitatis uinculum amorque purus et fides caelo sata, arcana mentis cui reclusa credidi, munus deorum qui maritalem torum nectunt amicis et pudicis nexibus, pietate matris, coniugali gratia, nexu sororis, filiae modestia et quanta amicis iungimur fiducia, aetatis usu, consecrandi foedere, iugi fideli simplici concordia iuuans maritum, diligens ornans colens; Paulina ueri et castitatis conscia, dicata templis atque amica numinum, sibi maritum praeferens, Romam uiro, pudens fidelis pura mente et corpore, benigna cunctis, utilis penatibus...'

ASMENIVS

circa 400 A.D.

_354. Thoughts in a Garden_

ADESTE Musae, maximi proles Iouis, laudem feracis praedicemus hortuli. hortus salubris corpori praebet cibos uariosque fructus saepe cultori refert, holus suaue, multiplex herbae genus, uuas nitentis atque fetus arborum. non defit hortis et uoluptas maxima multisque mixta commodis iocunditas. aquae strepentis uitreus lambit liquor sulcoque ductus irrigat riuus sata. flores nitescunt discolore germine pinguntque terram gemmeis honoribus. apes susurro murmurant gratae leui, cum summa florum uel nouos rores legunt. fecunda uitis coniuges ulmos grauat textasue inumbrat pampinis harundines. opaca praebent arbores umbracula prohibentque densis feruidum solem comis. aues canorae garrulos fundunt sonos et semper auris cantibus mulcent suis. oblectat hortus, auocat pascit tenet animoque maesto demit angores grauis; membris uigorem reddit et uisus capit, refert labori pleniorem gratiam, tribuit colenti multiforme gaudium.

THE ASMENIDAE

_I_

ASCLEPIADIVS

circa 400 A.D.

_355. Fortune_

O FORTVNA potens, at nimium leuis, tantum iuris atrox quae tibi uindicas, euertisque bonos, erigis improbos, nec seruare potes muneribus fidem. Fortuna immeritos auget honoribus, Fortuna innocuos cladibus afficit. iustos illa uiros pauperie grauat, indignos eadem diuitiis beat. haec aufert iuuenes ac retinet senes, iniusto arbitrio tempora diuidens. quod dignis adimit, traicit ad inpios. nec discrimen habet rectaue iudicat: inconstans fragilis perfida lubrica nec quos clarificat perpetuo fouet, nec quos deseruit perpetuo premit.

_II_

PALLADIVS

_356. Orpheus_

THREICIVS quondam uates fide creditur canora mouisse sensus tristium ferarum atque amnis tenuisse uagos, sed et alites uolantis, et surda cantu concitasse saxa, suauisonaeque modos testudinis arbores secutae umbram feruntur praebuisse uati. scilicet haud potuit, quae sunt sine, permouere, sensu (finxere docti fabulam poetae), sed placidis hominum dictis fera corda mitigauit doctaque uitam uoce temperauit; iustitiam docuit, coetu uaga congregauit uno, moresque agrestis expoliuit Orpheus.

_III_

_357. Vergil Distichs_

_(a) Palladius._

CONDITVS hic ego sum, cuius modo rustica Musa per siluas, per rus uenit ad arma uirum.

_(b) Vomanius._

A siluis ad agros, ab agris ad proelia uenit Musa Maroneo nobilis ingenio.

_(c) Maximinus._

Carminibus pecudes et rus et bella canendo nomen inexstinctum Vergilius merui.

_IV_

_358. Vergil Quatrains_

_(a) Asclepiadius._

SICANIVS uates siluis, Ascraeus in aruis, Maeonius bellis ipse poeta fui. Mantua se uita praeclari iactat alumni, Parthenope famam morte Maronis habet.

_(b) Vitalis._

Prima mihi Musa est sub fagi Tityrus umbra. ad mea nauus humum iussa colonus arat. proeliaque expertos cecini Troiana Latinos; perque meos cineres inclita Parthenope.

_(c) Euphorbius._

Romuleum Sicula qui fingit carmen auena ruricolasque docet qua ratione serant, quique Latinorum memorat fera bella Phrygumque, hic cubat, hic meruit perpetuam requiem.

ANONYMOUS

circa 400 A.D.(?).

_359. Carpe Diem_

CONVIVAE, tetricas hodie secludite curas, ne maculent niueum nubila corda diem: omnia sollicitae uertantur murmura mentis, ut uacet indomitum pectus amicitiae. non semper gaudere licet: fugit hora, iocemur: difficile est fatis subripuisse diem.

_360. Epithalamium_

ITE, uerecundo coniungite foedera lecto atque Cupidineos discite ferre iocos; alliget amplexus tenerorum mater Amorum, quae regit Idalium, quae Cnidon alma regit, concordisque tegens cum maiestate benigna constituat, patres et cito reddat auos.

_361. The Grave of Nymphius_

NYMPHIVS aeterno deuinctus membra sopore hic situs est, caelo mens pia perfruitur. mens uidet astra, quies tumuli conplectitur artus, calcauit tristis sancta fides tenebras. te tua pro meritis uirtutis ad astra uehebat intuleratque alto debita fama polo. immortalis eris, nam multa laude uigebit uiuax uenturos gloria per populos. te coluit proprium prouincia cuncta parentem, optabant uitam publica uota tuam. exseruere tuo quondam data munera sumptu plaudentis populi gaudia per cuneos. concilium procerum per te patria alma uocauit seque tuo duxit sanctius ore loqui. publicus orbatas modo luctus conficit urbis confusique sedent, anxia turba, patres, ut capite erepto torpentia membra rigescunt, ut grex amisso principe maeret iners. parua tibi, coniunx, magni solaria luctus hunc tumuli titulum maesta Serena dicat. haec indiuidui semper comes addita fulcri unanimam tibi se lustra per octo dedit. dulcis uita fuit tecum: comes anxia lucem aeternam sperans hanc cupit esse breuem.

_362. Roses and Thorns_

QVIS deus hoc medium uallauit uepribus aurum, iussit et inclusam sentibus esse rosam? aspicite ut magni coeant in foedus amantes: Martem spina refert, flos Veneris speculum est. quid tibi cum magnis, puer, est, lasciue, sagittis? hoc melius telo pungere corda potes! nec flammas quaeras, sit ut alti pectoris ignis, set tibi tormentum praebeat ista facis. pallens herba rubet: color est hic semper amantum; tam fugitiua rosa est quam fugitiuus amor nam quod floricomis gaudet lasciua metallis, aurum significat uilius esse rosa.

SVLPICIVS LVPERCVS SERVASIVS IVNIOR

circa 400 A.D. (?).

_363. The Work of Time_

OMNE quod Natura parens creauit, quamlibet firmum uideas, labascit: tempore ac longo fragile et caducum soluitur usu. amnis insueta solet ire ualle. mutat et rectos uia certa cursus, rupta cum cedit male pertinaci ripa fluento. decidens scabrum cauat unda tofum, ferreus uomis tenuatur agris, splendet adtrito digitos honorans anulus auro.

_364. On Avarice_

HEV misera in nimios hominum petulantia census! caecus inutilium quo ruit ardor opum, auri dira fames et non expleta libido, ferali pretio uendat ut omne nefas? sic latebras Eriphyla uiri patefecit, ubi aurum accepit, turpis materiam sceleris; sic quondam Acrisiae in gremium per claustra puellae corruptore auro fluxit adulterium. o quam mendose uotum insaturabile habendi imbuit infami pectora nostra malo! quamlibet immenso diues uigil incubet auro, aestuat augendae dira cupido rei. heu mala paupertas numquam locupletis auari. dum struere inmodice quod tenet optat, eget. quis metus huic legum quaeue est reuerentia ueri? crescentis nummi si mage cura subest, cognatorum animas promptum est fratrumque cruorem fundier: affectus uincit auara fames. diuitis est semper fragilis male quaerere gazas: nulla huic in lucro cura pudoris erit. istud templorum damno excidioque requirit; hoc caelo iubeas ut petat: inde petet. mirum ni pulcras artis Romana iuuentus discat et egregio sudet in eloquio, ut post iurisonae famosa stipendia linguae barbaricae ingeniis anteferantur opes? set tamen ex cultu adpetitur spes grata nepotum? saltim istud nostri forsan honoris habent? at qui sunt, quos propter honestum rumpere foedus audeat inlicite pallida auaritia? Romani sermonis egent, ridendaque uerba frangit ad horrificos turbida lingua sonos. ambusti torris species exesaque saeclo: rapta putes priscis corpora de tumulis! perplexi crines, frons improba, tempora pressa, exstantes malae deficiente gena, simantur uietae pando sinuamine nares, territat os nudum caesaque labra tument. defossum in uentrem propulso pondere tergum frangitur et uacuo crure tument genua. discolor in manibus species, ac turpius illud, quod cutis obscure pallet in inuidiam.

CLAVDIVS CLAVDIANVS

fl. 400 A.D.

_365. An Eagle of Roman Song_

PARVOS non aquilis fas est educere fetus ante fidem solis iudiciumque poli. nam pater, excusso saluit cum tegmine proles ouaque maternus rupit hiulca tepor, protinus implumis conuertit ad aethera nidos et recto flammas imperat ore pati. consulit ardentis radios et luce magistra natorum uiris ingeniumque probat. degenerem refugo torsit qui lumine uisum, unguibus hunc saeuis ira paterna ferit. exploratores oculis qui pertulit ignis sustinuitque acie nobiliore diem, nutritur uolucrumque potens et fulminis heres, gesturus summo tela trisulca Ioui. me quoque Pieriis temptatum saepius antris audet magna suo mittere Roma deo. iam dominas auris, iam regia tecta meremur et chelys Augusto iudice nostra sonat.

_366. A Council of War--and War_

TANDEM concilium belli confessus agendi ad sua tecta uocat. iuuenes uenere proterui lasciuique senes, quibus est insignis edendi gloria corruptasque dapes uariasse decorum, qui uentrem inuitant pretio traduntque palato sidereas Iunonis auis et si qua loquendi gnara coloratis uiridis defertur ab Indis, quaesitos trans regna cibos, quorumque profundam ingluuiem non Aegaeus, non alta Propontis, non freta longinquis Maeotia piscibus explent. uestis odoratae studium; laus maxima risum per uanos mouisse sales minimeque uiriles munditiae; compti uultus; onerique uel ipsa serica. si Chunus feriat, si Sarmata portas, solliciti scaenae; Romam contemnere sueti mirarique suas (quas Bosphorus obruat!) aedis; saltandi dociles aurigarumque periti. pars humili de plebe duces; pars compede suras cruraque signati nigro liuentia ferro iura regunt, facies quamuis inscripta repugnet seque suo prodat titulo. sed prima potestas Eutropium praefert Hosio subnixa secundo. dulcior hic sane cunctis prudensque mouendi iuris et admoto qui temperet omnia fumo, feruidus, accensam sed qui bene decoquat iram. considunt apices gemini dicionis Eoae, hic cocus, hic leno, defossi uerbere terga, seruitio, non arte pares, hic saepius emptus, alter ad Hispanos nutritus uerna penatis. ergo ubi collecti proceres, qui rebus in artis consulerent tantisque darent solacia morbis, obliti subito Phrygiae bellisque relictis ad solitos coepere iocos et iurgia Circi tendere. nequiquam magna confligitur ira, quis melius uibrata puer uertigine molli membra rotet, uerrat quis marmora crine supino, quis magis enodis laterum detorqueat artus, quis uoci digitos, oculos quis moribus aptet. hi tragicos meminere modos; his fabula Tereus, his necdum commissa choro cantatur Agaue. increpat Eutropius: non haec spectacula tempus poscere; nunc alias armorum incumbere curas; se satis Armenio fessum pro limite cingi nec tantis unum subsistere posse periclis; ignoscant senio, iuuenes ad proelia mittant: qualis pauperibus nutrix inuisa puellis assidet et tela communem quaerere uictum rauca monet; festis illae lusisse diebus orant et positis aequaeuas uisere pensis, irataeque operi iam lasso pollice fila turbant et teneros detergent stamine fletus. emicat extemplo cunctis trepidantibus audax crassa mole Leo, quem uix Cyclopia solum aequatura fames, quem non ieiuna Celaeno uinceret; hinc nomen fertur meruisse Leonis. acer in absentis linguae iactator, abundans corporis exiguusque animi, doctissimus artis quondam lanificae: moderator pectinis unci non alius lanam purgatis sordibus aeque praebuerit calathis, similis nec pinguia quisquam uellera per tenuis ferri producere rimas. tunc Aiax erat Eutropii lateque fremebat, non septem uasto quatiens umbone iuuencos, sed, quam perpetuis dapibus pigroque sedili inter anus interque colos onerauerat, aluum. adsurgit tandem uocemque expromit anhelam: 'quis nouus hic torpor, socii? quonam usque sedemus femineis clausi thalamis patimurque periclum gliscere desidia? grauiorum turba malorum texitur, ignauis trahimus dum tempora uotis. me petit hic sudor. numquam mea dextera segnis ad ferrum. faueat tantum Tritonia coeptis, inceptum peragetur opus. iam cuncta furorem qui grauat efficiam leuiorem pondere lanae; Tarbigilum timidum desertoresque Gruthungos ut miseras populabor ouis et pace relata pristina restituam Phrygias ad stamina matres.' his dictis iterum sedit; fit plausus et ingens concilii clamor, qualis resonantibus olim exoritur caueis, quotiens crinitus ephebus aut rigidam Nioben aut flentem Troada fingit. protinus excitis iter inremeabile signis adripit infaustoque iubet bubone moueri agmina Mygdonias mox impletura uolucris. pulcer et urbanae cupiens exercitus umbrae, assiduus ludis, auidus splendere lauacris nec soles imbrisue pati multumque priori dispar, sub clipeo Thracum qui ferre pruinas, dum Stilicho regeret, nudoque hiemare sub axe sueuerat et duris haurire bipennibus Hebrum. cum duce mutatae uires. Byzantia robur fregit luxuries Ancyranique triumphi. non peditem praecedit eques; non commoda castris eligitur regio; uicibus custodia nullis aduigilat uallo; non explorantur eundae uitandaeque uiae; nullo se cornua flectunt ordine: confusi passim per opaca uagantur lustra, per ignotas angusto tramite uallis. sic uacui rectoris equi, sic orba magistro fertur in abruptum casu, non sidere, puppis; sic ruit in rupes amisso pisce sodali belua, sulcandas qui praeuius edocet undas inmensumque pecus paruae moderamine caudae temperat et tanto coniungit foedera monstro; illa natat rationis inops et caeca profundi; iam breuibus deprensa uadis ignara reuerti palpitat et uanos scopulis inlidit hiatus. Tarbigilus simulare fugam flatusque Leonis spe nutrire leuis improuisusque repente, dum grauibus marcent epulis hostique catenas inter uina crepant, largo sopita Lyaeo castra subit. pereunt alii, dura membra cubili tarda leuant; alii leto iunxere soporem; ast alios uicina palus sine more ruentis excipit et cumulis inmanibus aggerat undas. ipse Leo damma ceruoque fugacior ibat sudanti tremibundus equo: qui pondere postquam decidit, implicitus limo cunctantia pronus per uada reptabat. caeno subnixa tenaci mergitur et pingui suspirat corpore moles more suis, dapibus quae iam deuota futuris turpe gemit, quotiens Hosius mucrone corusco armatur cingitque sinus secumque uolutat quas figat uerubus partis, quae frusta calenti mandet aquae quantoque cutem distendat echino: flagrat opus; crebro pulsatus perstrepit ictu; contexit uarius penetrans Chalcedona nidor. ecce leuis frondes a tergo concutit aura: credit tela Leo; ualuit pro uulnere terror impleuitque uicem iaculi, uitamque nocentem integer et sola formidine saucius efflat. quis tibi tractandos pro pectine, degener, ensis, quis solio campum praeponere suasit auito? quam bene texentum laudabas carmina tutus et matutinis pellebas frigora mensis! hic miserande iaces; hic, dum tua uellera uitas, tandem fila tibi neuerunt ultima Parcae. iam uaga pallentem densis terroribus aulam fama quatit; stratas acies, deleta canebat agmina, Maeonios foedari caedibus agros, Pamphylos Pisidasque rapi. metuendus ab omni Tarbigilus regione tonat; modo tendere cursum in Galatas, modo Bithynis incumbere fertur. sunt qui per Cilicas rupto descendere Tauro, sunt qui correptis ratibus terraque marique aduentare ferant; geminantur uera pauoris ingenio: longe spectari e puppibus urbis accensas, lucere fretum uentoque citatas omnibus in pelago uelis haerere fauillas.

_367. The Marriage of Honorius and Maria_