XXI.

’k Tink oan ús Twiizler tún. Dêr giet de glâns Bliid triljend oer de rûzge swiere blêdden; De deiwyn dounset sêft mei lichte trêdden De ljochte seamen fen de boskjes lâns.

Stil niget roaze-blomte yn sinn’ge bêdden En bledtsjes sige del ta roaze-krâns; Sims fiert de wyn hjar súntsjes mei, dy’t gâns To núndrjen wit fen krûd en praetske blêdden.

En lange gerzen bûge sêft en soeije Omheech, omleech, al nei’t de sigen ’t wol,

En sinne-blinkjes glimkje stil en djoeije D’ âld apel-beam fen douns en maitiid fol,

En ús foriene sielen dreame en bloeije, Elts nei hjar aerd, eft God hjar heechtiid wol.