III.

Noust fier bist, ljeafste, en ik myn deistich paed Gean yn it jounljocht fen myn langstme-tinzen, Sjongt dôch myn siele, in glânzge fûgel, finzen Yn goud’ne kouwe, en floitet yn it skaed.

Noust fier bist, ljeafste, en oer myn blanke stinzen De widdou Nacht hjar swarte kladen spraet, Bin dôch myn eagen ljocht, in neiglâns, skaet Fen ’t ljocht det delsonk efter Wester-grinzen.

As nou de joun al lûd is fen myn sangen, Myn eagen ljocht binne yn de donkre nacht Fen stille hope en ljeafde en great forlangen,

Hwet wielde, as skielk de goud’ne Ingle-wacht By wyn-muzyk en wijde harpe-klangen De ynkomst kindget fen it Dage-ljacht!